dinsdag 28 juni 2016

Van ijdelheid en lucht en leegte

Al eerder merkte ik op dat het bloggen mij een beetje teveel op navelstaren begon te lijken. Ik fiets mijn woonwerk verkeer en constateer dat ik soms een lekke band heb, soms hard fiets, soms niet en heel af en toe ingehaald wordt: hoe erg! Een beetje narcistisch.

Kortom om de Prediker te citeren: IJdelheid der ijdelheden het is alles ijdelheid of om een moderner vertaling te gebruiken: Bloggen is voor mij steeds meer lucht en leegte geworden.

Ik lees nog wel bij jullie mee maar zal me er niet al te actief meer mee bezig houden.

woensdag 22 juni 2016

Van ongehoorde snelheden en een goedkoop reedcontact.

Vrijdag heb ik voor mijn doen ongehoorde snelheden gehaald, dik zeventig op de teller. En met een gemak alsof ik de helft van die snelheid haalde. Ondanks het feit dat dat mijn ego zich daardoor ernstig gestreeld voelde, dwong mijn kritische ik me om op mijn Cateye Enduro te kijken om te controleren of die streling terecht was. Niet dus ik reed dik dertig, wat met mijn gevoel overeen kwam. Een zeepbel die uitelkaar spatte.


Thuis gekomen heb ik Garmin Edge 500 eerst maar eens gereset, wellicht was de software van slag: dat was niet het geval, ik bleef te hoge snelheden zien. Ook een nieuw batterijtje in de sensor bleek het euvel niet te verhelpen. Eerder had ik een kabel tussen het reedcontact en de GSC10 gefrutseld, loshalen en opnieuw bevestigen verhielp het probleem ook niet. Uiteindelijk heb ik het reedcontact er afgehaald, blijkbaar was dat ding kapot of zat er ergens een breuk in de kabel. Bij de fietsmaker bleken nog genoeg reedcontacten van goedkope fietscomputers te liggen, een la vol en gratis:-)  Eén daarvan bleek een uitstekende vervanger van het zieke exemplaar. Ik heb de GSC10 opengemaakt, de oude kabel verwijderd en het nieuwe reedcontact, met een verlengkabel, er aan gesoldeerd. Ik fiets nu weer met "normale" snelheden, helaas?!


Hoe het verlengen werkt? zie Modifying GSC10 sensor


edit: Zoiets Edward Donkers ? (zie de opmerking van hem)




maandag 1 juni 2015

Van blogdrift en wat statistiekjes

Een vraag die me de laatste weken bezig hield was: "Is mijn gestradeer, nou zo verschrikkelijk belangwekkend, dat ik daar elke week een bericht over schrijven moet?" Nou, nee dus. Kortom de frequentie waarmee ik een bericht op het blog ga zetten neemt drastisch af, eens kijken of ik ontwenningsverschijnselen ga krijgen :-O

Wat valt er te melden?  Sinds mijn heupreparatie in november heb ik alweer zo'n 2000 km gefietst, waarvan deze maand zo'n 580 km, niet onaardig. In totaal heb ik een dikke 8000 kilometer met de Strada afgelegd sinds maart vorig jaar, een stuk minder dan ik verwacht had maar ik heb een goed excuus :-P

Mijn weerstatistiek, eerst nog even mijn definitie van een verregende tocht: minimaal vijf minuten regen, zodanig dat ik vroeger toch maar een regenpak zou hebben aangedaan. Deze maand is de verhouding droog vs regen 80 - 20 % en over het totaal van 209 gemeten ritten 81 - 19 %. Dat die getallen anders zijn dan die van Hetregentbijnanooit heeft waarschijnlijk te maken met een andere definitie van een verregende rit en met de geografische ligging van zijn route.

En verder: heb ik een versterkertje met twee boxjes in de Strada geklitteband, het bevalt me wel om 's morgens het nieuws weer te kunnen volgen.

dinsdag 3 februari 2015

Van herstel en andere klusjes.

Deze week hebben de Strada en ik elkaar alleen aangekeken en verder niets. Ok, ik heb de banden op spanning gebracht en de Strada heen en weer geschoven als ik iets uit het opbergrek in de garage wilde halen, maar dat was het dan ook.
Verder geef ik weer wat meer les en verwijder ik af en toe wat roest en epoxy van mijn zeeschouw. De heup en de spieren eromheen lijken zich goed te herstellen, hoewel mijn geliefde kritische echtgenote mij vandaag nog liefdevol toevoegde dat ik toch een beetje trek met mijn rechterbeen. Enfin dat levert dan weer een aandachtspuntje op voor de komende dagen, het doet me denken aan de tijd dat ik turnde: het voortdurend kritisch zijn op je houding en hoe je beweegt :-P

woensdag 22 oktober 2014

Van een terugblik, voor- en nadelen......

In mijn eerste blog beschreef ik heel optimistisch over de voor- en nadelen die een Velomobiel, volgens mijn echtgenote en mij, zou hebben. Na een dikke vijfduizend kilometer in de benen, leek het mij aardig onze overwegingen nog eens onder de loep te nemen: waren ze steekhoudend of wish-full thinking?

Mijn geliefde opende ooit het gesprek met de constatering dat ik ze dacht dat ik goed kon zwemmen, maar dat ze zich nu afvroeg waarom ik dan die "zwembandjes" om mijn middel nodig had :-P En dat ik maar eens moest gaan fietsen met een Velomobiel of anders naar de sportschool moest gaan.

We zetten toen de voor- en nadelen van een velomobiel op een rijtje:
  • 't is gezond: klopt de sport-medische keuring had uitmuntende conditie als resultaat
  • 't scheelt ruim honderd euro brandstof per maand: een beetje optimistisch: het scheelt zo'n tachtig euro per maand
  • 't kleinste autootje kan weg: sinds mei hebben we nog maar één autootje, met pijn in de harten van mijn nageslacht, ging hun "lieve" cuore-tje weg.
  • 't scheelt verzekeringspremie, wegenbelasting en auto-onderhoud: en dat tikt aardig aan
  • 't is goed voor het milieu: de vijfduizend kilometer minder gereden met de auto, scheelt zo'n 250 liter benzine, en een behoorlijke hoeveelheid fijnstof die de Strada minder produceert dan een auto
  • 't mijn benen moeten het wel doen: en die doen het, ondanks de spierpijn in het begin
  • 't is niet elke dag mogelijk om te fietsen ivm afspraken elders: tot nu toe ben ik 4 keer met de auto gegaan ivm met zo'n bijeenkomst, een aantal keren verscheen ik, tot verbazing van mijn collega's, met de Strada
  • 't conditionele vermogen moet wel erg opgebouwd worden: dat is gelukt getuige punt één
  • 't is wel erg leuk: nog steeds en elke dag
Kortom: we kunnen concluderen dat het project Strada tot nu toe geslaagd is :-)